شعر 6

شعر اول از قیصر امین پور خسته ام از این کویر خسته ام از این کویر این کویر کور و پیر این هبوط بی دلیل این سقوط ناگزیر آسمان بی هدف باد های بی طرف ابر های سر به راه بید های سر به زیر ای نظاره شگرف ای هنوز بی نظیر آیه آیه آن صریح سوره سوره آن فصیح مثل خطی از هبوط مثل سطری از کویر مثل شعر ناگهان مثل گریه بی امان مثل لحظه های وحی اجتناب ناپذیر ای مسافر غریب در دیار خویشتن با تو آشنا شدم با تو در همین مسیر از کویر سوت و کور تا مرا صدا زدی دیدمت ولی چه دور دیدمت