بر خیز که می رود زمستان

شعر زیبایی از سعدی : برخیز که می رود زمستان بگشای در سرای بستان نارنج و بنفشه بر طبق نه منقل بگذار در شبستان وین پرده بگوی تا به یکبار زحمت ببرد ز پیش ایوان برخیز که باد صبح نوروز در باغچه می کند گل افشان خاموشی بلبلان مشتاق در موسم گل ندارد امکان آواز دهل نهان نماند در زیر گلیم و عشق پنهان بوی گل بامداد نوروز و آواز خوش هزار دستان ۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰