هان ای بهار - شعر از استاد شفیعی کد کنی

هان ای بهار خسته که از راه های دور موج صدای پای تو می آیدم به گوش وز پشت بیشه های بلورین صبحدم رو کرده ای به دامن این شهر بی خروش برگرد ای مسافر گم کرده راه خویش از نیمه راه خسته و لب تشنه باز گرد اینجا میا..میا.. تو هم افسرده می شوی در پنجه ستمگر این شانگاه سرد برگرد ای بهار ! که در باغهای شهر جای سرود و شادی بانگ ترانه نیست جز عقده های بسته یک رنج دیرای بر شاخه های خشک درختان جوانه نیست برگرد و راه خویش بگردان از این دیار بگریز از سیاهی این شام جاودان رو